Wykorzystujemy pliki cookies. Korzystanie z naszych stron oznacza zgodę na ich zapis lub wykorzystanie.Aby zablokować zapisywanie cookies                               należy zmienić ustawienia przeglądarki. Kliknij pliki cookies jeśli chcesz dowiedzieć się więcej.
ŁÓdŹ

Fabryka Bennicha

Karol Bennich urodzony 8 kwietnia 1842r. zmarł 1891r. w
Łódzi poślubił Augustynę Dems ( 1848 - 1920 ) z którą miał dzieci: Gustawa, Emila, Karola, Oskara, Reinharda oraz córkę Emmę żona Roberta Schweikerta. Synowie po śmierci ojca prowadzili dalej firmę.
1865 jako 22 letni chłopak zakłada Tkalnie Ręczną i Przędzalnie Wyrobów Wełnianych przy ulicy Piotrkowskiej 105 W latach 70-tych wybudował jedno piętrowy dom frontowy w którym mieścił się kantor i skład fabryki Bennicha W 1889r. powstała druga trzypiętrowa oficyna W 1910r. na posesji wybudowano stajnię i budynek gospodarczy (fabryka nie przetrwała do dzisiejszych czasów stoi w tym miejscu budynek postawiony w czasie PRL). Mimo że młody przedsiębiorca nie posiadał dużego kapitału zatrudnienie osiągnęło 170 robotników, a 1896r. 250 pracowników co związane było z wybudowaniem nowego gmachu. Nowy budynek powstał przy dawnej ulicy Spacerowej dzisiejszej Kościuszki 49/51 możliwość ta pojawiła się po przecięciu działki należącej do Karola Bennicha przez ulicę Spacerową. Na tyłach fabryki przy ulicy Wólczańskiej 68 stał niegdyś drewniany dom w którym prawdopodobnie niegdyś mieszkał sam fabrykant obecnie budynek znajduje się w skansenie przy Białej Fabryce. Po I wojnie światowej firma podupadła i powierzchnia fabryczna została przeznaczona pod wynajem. Po II wojnie światowej utworzono tu Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego im. Emilii Plater, później ZPDz "Lido" z tamtego okresu pochodzi mural reklamowy od strony Wólczańskiej obecnie ponownie powierzchnia fabryczna jest wynajmowana. Kolejna filie powstały przy Łąkowej 11 produkowała chustki wełniane, serwety, korty. Od roku 1900 firmę przekształcono w Towarzystwo Akcyjne Manufaktury Wełnianej Karola Bennicha z kapitałem 1500 rubli i zatrudnieniem 1200 robotników i osiągała roczne obroty w wysokości 4 mln rubli. 1905r. główną produkcje przeniesiono do nowego zakładu na ul. Łąkową 11. Wzniesiono tam kompleks składający się m.in. przędzalni wełny, farbiarni, tkalni i wykończalni. W czasie I wojnie światowej zakłady mocno ucierpiał
co doprowadziło do bankructwo w 1935 roku. Do II wojny światowej funkcjonowała tu tkalnia zarobkowa. W czasie okupacji robotnicy przymusowi produkowali tu lampy elektroniczne. Po wojnie utworzono w tym miejscu Zakłady Wyrobów Wełnianych im. M. Kasprzaka. Od lat 90 powierzchnię kompleks przekształcono pod wynajem i do dnia dzisiejszego działa tu wiele firm. Do Fabrykanta należała również wzniesiona w 1898r. willa znajdująca się przy wjeździe na teren fabryki przy ulicy Łąkowej 11 projektu Franciszek Chełmiński. Do rodziny Bennichów należała również secesyjna willa przy ulicy Gdańskiej 89 wybudowanej 1903r. dla Reinhardta Bennicha projektu Dawida Lande oraz willa przy ul. Okulickiego-Niedźwiadka 23 wybudowana 1910r. Karol Bennich był również członkiem komitetu budowy obecnego kościoła Jezuitów (dawniej św. Jana Ewangelisty).



Źródło:ado55 polskaniezwykla.pl, lodz-art.eu,
galeriamiastalodzi.blox.pl, Bartosz Stępień. Łódzkie murale. Niedoceniona
grafika użytkowa PRL-u, Ryszard Bonisławski. Księga fabryk Łodzi, Spacerownik
Polesie i nie tylko bi.gazeta.pl 
http://piotrkowska-nr.pl/Piotrkowska_105

Front oficyny fabrycznej od strony Wólczańskiej

W tym miejscu niegdyś stała dom Karola Bennicha obecnie stoi w skansenie ul. Piotrkowska 282

Własna strona internetowa za darmo - sprawdź